دلنوشته برای پدرهنوز باور نکردم،(مهدی مرادقلی)

هنوز باور نکردم...

ولی میتونم یتیم ها رو درک کنم

نمیتونم احساسمو بگم...

وقتی دیگه پاهام توان ایستادن ندارن

و دیگه پدری هم نیست که کمکت کنه

وقتی مادر رو می بینی که ذره ذره داره آب میشه

وقتی دیگه دست پدر نیست،

که گاهی با گرمای دستای مهربونش نوازشت کنه

وقتی باید تمرین کنی

تا دیگه بعضی کلمات و جملات رو فراموش کنی

وقتی میرسی خونه دیگه نباید بپرسی بابام کجاست؟

خیلی سخته...